เผยแพร่เมื่อ

สตาร์ชิปกลับมาจากวงโคจรและถูกหอคอยจับไว้

ผู้เขียน

Listen in English · สตาร์ชิปกลับมาจากวงโคจรและถูกหอคอยจับไว้

0:00 / 0:00

Watch in English · สตาร์ชิปกลับมาจากวงโคจรและถูกหอคอยจับไว้

เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ที่สตาร์เบส แขนของหอได้ประกบเข้าจับยานสตาร์ชิปท่อนบนที่กำลังเดินทางกลับมา — เป็นครั้งแรกที่ยานกลับมาจากวงโคจรและถูกจับได้แทนที่จะลงสู่ทะเล การลงมาเป็นฟิสิกส์ระดับโรงเรียนสามท่อนที่ทำได้อย่างสมบูรณ์แบบ: การร่อนท้องซึ่งแรงต้านอากาศเท่ากับน้ำหนัก การพลิกตัวและการจุดเครื่องยนต์ในขนาดที่พอดีให้ไปถึงจุดหมายด้วยความเร็วศูนย์ และจุดยึดสองจุดที่แต่ละจุดรับน้ำหนักครึ่งหนึ่ง บูสเตอร์พลาดการจับ ดังนั้นการจับทั้งสองท่อนจึงยังเป็นสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า

ในวันที่ 14 พฤศจิกายน ณ Starbase ในรัฐเท็กซัส แขนของหอได้ปิดเข้าหายาน Starship ส่วนบนที่เพิ่งกลับมาจากวงโคจร ไม่ใช่การลงจอดในน้ำ ไม่ใช่ซากที่ถูกทิ้งไว้ก้นทะเล ยานลำนี้ถูกจับไว้ได้ และมันสามารถบินได้อีกครั้ง

Starship ทุกลำก่อนหน้านี้สูญหายหรือตกลงในมหาสมุทร นั่นคือความแตกต่างที่ภาพถ่ายไม่ได้แสดงให้เห็น: ตัวยานยังคงอยู่รอด

60ม./วินาที
ความเร็วปลายในการทำท่าท้องแบน สำหรับตัวเลขกลมด้านล่าง — ประมาณ 215 กม./ชม.
185ม.
ความสูงที่การจุดเครื่องยนต์เพื่อลงจอดต้องเริ่มต้น เพื่อไปถึงแขนรับที่ความเร็วศูนย์
0เมกะนิวตัน
ภาระบนอุปกรณ์ยึดรับแต่ละตัวจากสองตัว — ทั้งสองแบ่งรับน้ำหนัก คนละครึ่ง

ฟิสิกส์ระดับโรงเรียนสามข้อ

การลงมาทั้งหมดเป็นปัญหาฟิสิกส์ที่มีสามส่วน และอินโฟกราฟิกด้านล่างจะอธิบายสิ่งเหล่านั้นตามลำดับ

ตกโดยเอาท้องลง Starship ลอยลงมาแบบตะแคงข้าง ซึ่งเป็นวิธีที่มันตกลงมาได้ช้าที่สุด แรงต้านเพิ่มขึ้นตามกำลังสองของความเร็วจนสมดุลกับน้ำหนักพอดี: ½ρC_dAv² = mg ดังนั้นความเร็วปลายคือ v = √(2mg ÷ ρC_dA) แทนค่าด้วยตัวเลขกลม ๆ — หนึ่งร้อยตัน อากาศที่ 1.2 kg/m³ สัมประสิทธิ์แรงต้าน 1 พื้นที่ 450 m² — จะได้ประมาณ 60 m/s นั่นคือ 215 km/h ซึ่งฟังดูพอรอดได้ จนกว่าคุณจะนึกถึงว่าความเร็ว 215 km/h จะทำอะไรกับโครงสร้างที่ไม่ได้ออกแบบมาให้มาถึงในลักษณะนั้น

การพลิกกลับและจุดเครื่องยนต์ ในจังหวะที่เหมาะสม ยานจะหมุนให้เครื่องยนต์ชี้ลงและจุดเครื่องยนต์ ระยะที่ต้องใช้ในการหยุดคือ h = v² ÷ 2a และความเร่งที่มีอยู่คือแรงขับหารด้วยมวลลบด้วยแรงโน้มถ่วง เมื่อกำหนดขนาดการเผาไหม้ให้ความหน่วงสุทธิเท่ากับ g ตัวเลขให้ค่าประมาณ 185 เมตร — การเผาไหม้ต้องเริ่มที่ระดับสูงประมาณสองร้อยเมตรเหนือแขนรองรับ ไม่ใช่สองกิโลเมตรและไม่ใช่ยี่สิบเมตร

มาถึงที่ศูนย์ เป้าหมายคือ v → 0 ณ ความสูงของแขนพอดี สิ่งนั้นเกิดขึ้นเมื่อแรงขับเท่ากับน้ำหนัก T = mg ดังนั้นความเร่งสุทธิจึงเป็นศูนย์ ณ ขณะสัมผัส หากมากกว่านี้ ยานจะไต่กลับขึ้นไป หากน้อยกว่านี้ ยานจะมาถึงด้วยความเร็ว

  1. การตกแบบคว่ำท้อง

    หันข้าง ลากถ่วงสมดุลกับน้ำหนัก ความเร็วปลายประมาณ 60 ม./วินาที ช้า — แต่ก็ยังเร็วเกินไปมาก

  2. พลิกและจุดเครื่องยนต์

    หมุนให้เครื่องยนต์ชี้ลง เผาเชื้อเพลิงจากระยะประมาณ 185 ม. เพื่อหักล้างความเร็วให้เป็นศูนย์พอดีที่แขนรับ

  3. การรับ

    จุดยึดสองจุดรับน้ำหนัก ฝั่งละครึ่งหนึ่งของน้ำหนัก รวมประมาณ 0.49 เมกะนิวตันต่อด้าน

สามระยะ ตามลำดับที่ยานดำเนินการ

ข้อต่อคือส่วนที่เงียบ

การจับจรวดไม่ใช่ส่วนที่ยาก การหยุดมันต่างหากคือส่วนที่ยาก แขนกลไม่ได้พยุงยานไว้ที่ฐาน แต่รับมันไว้ที่จุดยึดสองจุดใกล้ด้านบน โดยแต่ละจุดรับน้ำหนักครึ่งหนึ่ง — mg ÷ 2 ที่หนึ่งร้อยตัน นั่นคือประมาณ 0.49 เมกะนิวตัน ที่จุดยึดแต่ละจุด ซึ่งถูกกระทำในลักษณะแรงกระแทก ไม่ใช่การยกขึ้นอย่างนุ่มนวล

นั่นคือเหตุผลว่าฟิสิกส์ต้องแม่นยำ ไม่ใช่แค่ประมาณให้ถูก การเร็วเกินไปหนึ่งเมตรต่อวินาที ณ ขณะสัมผัสจะก่อให้เกิดแรงมากกว่าที่การออกแบบรองรับไว้มาก และระยะห่างระหว่างการจับได้สำเร็จกับกองเศษซากนั้นมีน้อย

วิธีที่หอคอยจับมัน: ท้องแป้ก เบิร์น และข้อต่อสองชิ้นที่แบ่งรับน้ำหนักร่วมกัน

การมาถึงแบบกระแทกท้อง215 กม./ชม.

ความเร็วปลายก่อนการพลิก

ขีดจำกัดความเร็วบนทางหลวง120 กม./ชม.

เพื่อเปรียบเทียบขนาด

ยานพาหนะไปถึงหอด้วยความเร็วใกล้เคียงกับรถยนต์บนทางหลวง และมีระยะทางประมาณ 185 เมตรในการหยุดให้สนิท

สิ่งที่ยังรออยู่ข้างหน้า

บูสเตอร์พลาดการจับ ดังนั้นพาดหัวข่าวจึงเป็นหนึ่งสเตจ ไม่ใช่สอง: ยานถูกจับได้ แต่บูสเตอร์ไม่ถูกจับ และการจับทั้งสองอย่างในเที่ยวบินเดียวกันคือหมุดหมายถัดไป ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นในเที่ยวบินที่ 14

เหตุผลทางเศรษฐศาสตร์คือเหตุผลที่เรื่องนี้สำคัญ จรวดที่ถูกทิ้งมีต้นทุนการสร้างเท่าเดิมทุกครั้งที่บิน ส่วนจรวดที่ถูกจับได้มีต้นทุนเพียงเชื้อเพลิงขับดันและการปรับสภาพ นั่นคือข้อโต้แย้งทั้งหมดเพื่อการใช้ซ้ำ และมันจะกลายเป็นจริงก็ต่อเมื่อยานรอดชีวิตผ่านร้อยเมตรสุดท้าย ซึ่งเป็นส่วนที่แขนจับเพิ่งพิสูจน์ให้เห็น

ตอนนี้มีสองสิ่งที่จะตัดสินปีถัดไป: ยานลำนี้จะบินอีกหรือไม่ และบูสเตอร์จะถูกจับได้ด้วยหรือไม่ จนกว่าทั้งสองข้อจะเป็นจริง คำว่า "ใช้ซ้ำได้" ก็เป็นเพียงข้อกล่าวอ้างเกี่ยวกับขั้นบน

เที่ยวบินที่ 15 — ยาน Ship 42 ถูกแขนของหอคอยจับไว้ ที่สตาร์เบส รัฐเท็กซัส 14 พฤศจิกายน 2026 ตัวเลขที่คำนวณไว้เป็นค่าปัดเศษเชิงillustrativeจากอินโฟกราฟิก (m = 100 ตัน, ρ = 1.2 kg/m³, C_d = 1, A = 450 m²) ไม่ใช่ข้อมูลเทเลเมตรีที่วัดได้ อินโฟกราฟิก: @mathematica

ติดต่อ: [email protected]

โปรดทราบว่าเวอร์ชันภาษาไทยได้รับการช่วยเหลือจาก AI ดังนั้นอาจมีข้อผิดพลาดเล็กน้อย

ผู้เขียน

Ai-Banking-NetworkSecurity (ABN), ABN ASIA ถูกก่อตั้งขึ้นโดยคนที่มีรากฐานลึกในวงการวิชาการ มีประสบการณ์การทำงานในสหรัฐอเมริกา ดัตช์ ฮังการี ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ สิงคโปร์ และเวียดนาม ABN Asia เป็นที่เราพบกันของวิทยาลัยและเทคโนโลยี ด้วยโซลูชันขั้นสูงและบริการพัฒนาซอฟต์แวร์ที่มีความสามารถ เราช่วยธุรกิจเติบโตและเข้าสู่ฉากโลก ความมุ่งมั่นของเรา: ด่วนขึ้น ดีขึ้น น่าเชื่อถือมากขึ้น ในกรณีส่วนมาก: ราคาถูกด้วย

หากคุณต้องการบริการ IT การให้คำปรึกษาดิจิทัล โซลูชันซอฟต์แวร์ใช้ได้หรือหากคุณต้องการส่งคำขอข้อเสนอ (RFPs) อย่าลังเลที่จะติดต่อเรา คุณสามารถติดต่อเราได้ที่ [email protected] เราพร้อมช่วยเหลือคุณด้านทุกความต้องกรทางเทคโนโลยีของคุณทุกเมื่อ

ABNAsia.org

© ABN ASIA